اقتصادکوشان – مریم مشایخ
با وجود باز شدن مسیر استقرار صنایع در گلستان از اواسط دهه ۸۰ و تأکید بر توسعه صنایع تبدیلی برای افزایش ارزش افزوده محصولات کشاورزی، واحدهای صنعتی استان هنوز نتوانستهاند به اهداف تعیینشده برسند و بخش عمده فعالیتها همچنان به خامفروشی محدود مانده است.
صنایع کوچک و متوسط نقش کلیدی در تولید و اشتغال کشور دارند، اما چالشهای متعدد نظیر تامین مالی، مالیات، کمبود نیروی انسانی ماهر و ناترازی انرژی، فعالیت این واحدها را با مشکلات جدی مواجه کرده است. در همین راستا، گفتگویی با امیرحسین ساداتی، مدیرعامل شرکت صنایع غلتک شرق، انجام دادیم تا از نزدیک با مسائل و دستاوردهای یک تولیدکننده استانی در حوزه غلتکهای صنعتی آشنا شویم. این شرکت که تولیدکننده غلتکهای فوق دقیق آسیاب آرد است، توانسته با ایجاد اشتغال برای ۴۳ نفر و ارائه محصولات دانشبنیان، جایگاه خود را در صنعت داخلی تثبیت کند.
*کمی در خصوص شرکت صنایع غلتک و تولیدات این شرکت توضیح دهید؟
شرکت صنایع غلتک شرق در حوزه تولید رول های صنعتی فعالیت دارد. یکی از محصولات بسیار مهم که در سال های اخیر توانسته به فناوری تولید آن دست پیدا کند، غلتک های آسیاب گندم و غلات است. ما توانسته ایم به عنوان ششمین کشور در دنیا این محصول را در مقیاس صنعتی تولید کنیم.
با توجه به اینکه صنعت آرد سازی به عنوان بخشی از زنجیره تامین آرد و نان بسیار نقش حیاتی دارد، ما توانسته ایم یکی از قطعات مهم و حساس را تولید کنیم که خوشبختانه در تراز بین المللی دارای کیفیت های بسیار خوبی است و همچنین به عنوان یک محصول دانش بنیان در حال ارائه است و این محصول در نهایت تحت عنوان «اتریکو» در کشور به فروش می رسد و در اختیار کارخانجات آرد سازی قرار می گیرد.
*وضعیت تولید و صنعت به ویژه در حوزه کاری خود را در استان چگونه ارزیابی می کنید؟
حدود ۹۴ درصد واحدهای صنعتی کشور همین صنایع کوچک هستند که چیزی حدود ۴۳ درصد اشتعال را شامل می شود که ۶۰ درصد اشتغال کل کشور وابسته به فعالیت های این صنایع کوچک است.
از اواسط دهه ۸۰ ممنوعیت استقرار صنایع در گلستان برداشته و راه برای واحدهای صنعتی در استان باز شد. با توجه به اینکه کشاورزی استان به عنوان محور توسعه معرفی شده، عمده صنایع استان، تبدیلی بوده که می توانند ارزش افزوده زیادی به بخش کشاورزی ما وارد کنند و از سمت خام فروشی محصولات کشاورزی به سمت تولید ارزش افزوده محصولات فرآوری شده حرکت کنند اما از اهدافی که برای این واحدها در نظر گرفته شده بود دور شده ایم.
با این حال، مشکلاتی همچون محدودیتهای بانکی در تامین مالی، افزایش غیرمنطقی مالیات، مسائل مربوط به تامین اجتماعی و کمبود نیروی انسانی ماهر، رشد و توسعه واحدهای صنعتی را تحت تاثیر قرار داده است. در تامین نیروی انسانی، علاوه بر کاهش عرضه، حفظ و انگیزهبخشی نیروها نیز هزینهبر است، بهطوریکه حتی پرداخت حقوق فراتر از حد معمول نیز تنها انگیزه حداقلی ایجاد میکند.
*چالش ناترازی انرژی و خاموشیها چه تاثیری بر تولید شما گذاشته است؟
کمبود حاملهای انرژی طی ۶ تا ۷ سال اخیر به طور خزنده، تولید را تحت تاثیر قرار داده است. کاهش ساعات کاری و برنامهریزی دشوار تولید، بهرهوری نیروی انسانی را کاهش داده و تمرکز تولیدکننده را از تولید و بازاریابی به تامین انرژی معطوف کرده است.
حتی با وجود ژنراتور، هزینه سوخت و نگهداری آن به همراه برنامهریزی اضافی، فشار زیادی به تولیدکننده وارد میکند. این وضعیت باعث افزایش قیمت تمامشده محصولات و کاهش مزیت رقابتی در بازارهای داخلی و بینالمللی میشود.
*چشمانداز حل مشکلات تولید در استان چگونه است؟
متاسفانه سیاستهای ناهماهنگ و مداخله دولتها مشکلات تولید را تشدید کرده است. در ملاقات با مسئولین استان، بسیاری از مشکلات را ملی عنوان میکنند و از توان اثرگذاری دستگاههای محلی میگویند. واردات بیرویه محصولات مشابه داخلی و کاهش تعرفهها نیز مزید بر علت شده است. به گفته ساداتی، بسیاری از تولیدکنندگان صنایع کوچک با این شرایط دلسرد شدهاند و حتی در نشستهای مربوطه حضور پیدا نمیکنند.
به گزارش نویاب،روحیه مثبتاندیشی و امیدآفرینی ما را پای کار نگه داشته است، اما بدون اصلاح ساختار اقتصادی، تغییرات بنیادین در سیاستهای حمایتی و مقابله با خامفروشی و واردات بیرویه، وضعیت صنایع کوچک هر روز بدتر خواهد شد.
سهم صنایع کوچک از تولید ناخالص ملی باید به ۳۰ تا ۴۰ درصد برسد تا واقعا بتوانند نقش خود را در اقتصاد کشور ایفا کنند.
انتهای پیام/