دسته ی-اقتصادی

از نگاه ری دالیو، کشورها و شرکت‌هایی که زودتر این فناوری‌ها را درک کنند و با آن‌ها همراه شوند، در چرخه بعدی قدرت جهانی برنده خواهند بود.

در سخنانی کم‌سابقه که زنگ هشداری برای متولیان اقتصادی کشور محسوب می‌شود، رئیس‌جمهور، مسعود پزشکیان، در جمع مدیران کل آموزش و پرورش سراسر کشور با صراحت لهجه‌ای بی‌پرده، وضعیت کنونی اقتصاد ایران را به “خوابیدن روی طلا در عین گرسنگی” تشبیه کرد. او نه آمریکا و اسرائیل، بلکه “ما مدیران، مسئولان، سیاستمداران و قانونگذاران” را مقصر اصلی این وضعیت دانست و با تاکید بر اهمیت وحدت داخلی، از “دعوا و اختلافات داخلی” به عنوان بزرگترین تهدید برای کشور یاد کرد. این اظهارات صریح، بار دیگر ضرورت بازنگری در رویکردهای مدیریتی و اقتصادی را بیش از پیش آشکار می‌سازد و مسیر پیش رو را به سوی اصلاحات داخلی و اتکا به توانمندی‌های بومی نشان می‌دهد.

معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور و رئیس کمیسیون مشترک ایران و ارمنستان در مراسم ۳۴امین سالگرد استقلال ارمنستان گفت: ایران و ارمنستان در فعال‌سازی کریدور خلیج فارس–دریای سیاه منافع مشترکی دارند. حجم تجارت دوجانبه در حال افزایش است و حدود یک میلیارد دلار برآورد می‌شود.

رئیس فراکسیون نظارت بر اتاق اصناف، بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه حداقل ۲۰ مانع اساسی برای توسعه صادرات کشور وجود دارد، گفت: در حالی که بخش اعظم بودجه بر پایه نفت و مالیات بسته می‌شود، مهم‌ترین موتور رشد اقتصادی یعنی صادرات، در حاشیه قرار گرفته است.

مشاور عالی مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی گفت: ایران با پدیده بازنشستگی و سالمندی زودرس مواجه شده و سرعت این روند در کشور بالاتر از میانگین جهانی است و ادامه داد: پدیده سالمندی یکی از ابر چالش‌های مهم جهانی مؤثر در حوزه جمعیت است.

بر اساس داده‌های ۲۰ مهر ۱۴۰۴، نرخ ضمنی دلار که از قیمت طلا و ارز استخراج می‌شود، از مرز ۱۰۹ هزار تومان عبور کرد و به ۱۰۹,۷۰۲ تومان رسید.

در اقتصاد پرنوسان امروز، پدیده‌ای نوظهور به نام «تورم‌پریشی» در حال شکل‌گیری است؛ طوفانی پنهان که نه تنها قیمت‌ها را به هم می‌ریزد، بلکه آرامش ذهن و رفتارهای روزمره مردم را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

دستفروشان، که سهم قابل توجهی از اقتصاد غیررسمی کشور را تشکیل می‌دهند، در کانون یک پارادوکس مدیریتی قرار گرفته‌اند: شهری که از یک سو به دنبال درآمدزایی و نظم است و از سوی دیگر، نهادی واحد برای ساماندهی این نیروی کار فعال ندارد. این بی‌برنامگی مزمن، زنجیره‌ای از هزینه‌های پنهان (از رشوه تا ضبط کالا) را بر این قشر تحمیل کرده و به جای حل مسئله، صرفاً آن را از یک خیابان به خیابان دیگر جابه‌جا می‌کند.

نسل جدید، شغل‌های جدید می‌خواهد. آن‌ها به دنبال کارخانه‌های دودزا نیستند؛ آن‌ها به دنبال کارخانه‌های نواوری ، پارک‌های علم و فناوری فعال، فضاهای کار اشتراکی پویا و اینترنت پرسرعت و پایدار در سراسر استان هستند.